Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hij wil er niet uit. -Wat?
Hij wil binnenblijven. -Waarom?
Omdat de wereld om zeep is.
Bent u ergens allergisch voor? -Nee, maar…
Niet bewegen. -Benen wijd, alstublieft.
Rustig ademen. Ontspannen.
Toe maar. Je kan het, jochie.
Het is gelukt. Het is klaar.
Dat hebt u goed gedaan. -Heel goed.
Het is gebeurd.
Goed gedaan.
Wat is er gebeurd? -Hij wilde er niet uit.
Wie? -Mateo. Hij wil er niet uit.
Daar ligt een schaar.
Wat nu?
Ik weet het niet.
Hoe krijgt hij nu te eten?
Ik denk dat hij mij opeet.
En jou.
Welkom in de Expo-lijn.
Onze eindbestemming is…
…Downtown Santa Monica.
De volgende halte is Expo Park/USC.
Is dat normaal?
Dat geluid. Is dat normaal?
Het gerucht is uitgekomen.
Na weken van toenemende spanning…
…heeft Carlos Soler, de president van Mexico…
…vandaag het Witte Huis bezocht.
Er is nog weinig bekend, maar Amerika zou Amazon toestaan…
…de Mexicaanse staat Baja California te kopen.
U hoort het goed.
De Amerikaanse multinational Amazon wil Baja California overnemen…
…met steun van de Amerikaanse regering.
Meer konden de presidenten niet zeggen tijdens de persconferentie.
Grensovergangen horen ondergeschikt te zijn aan menselijke behoeften.
Met de nieuwe grens wordt een ontwikkelingsgebied…
…misschien wel een beloofd land.
Wij vinden deze historische transactie een eerbetoon aan onze beide landen.
We moeten deze economische integratie juist vieren.
Onderhandelingen zijn beter dan invasies.
Het Mexicaanse volk heeft baat bij deze aankoop.
Hij verwacht u.
Ambassadeur Jones. -Mr Gama.
Woont u nu in het kasteel?
Nee, er is hier vanavond een evenement waar ik mag spreken.
Maar ze repeteren vanmiddag.
Sorry dat u zo'n eind moest reizen. -Dat geeft niet.
Even dacht ik dat president Halbrook u tot keizer van Mexico had benoemd.
Nog niet.
Wat gebeurt daar?
Zoals u weet, vieren we…
…dat de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog 175 jaar geleden is beëindigd.
Vieren we dat? -Het is een eerbetoon.
Het was ook geen oorlog, maar een invasie.
Aan beide kanten hielden jonge mannen elkaar onder schot.
Zoveel doden.
Veel meer aan onze kant. En wij waren ons halve land kwijt.
Jullie hebben niet verloren.
Klopt, jullie hebben het gewoon ingepikt.
We hebben ervoor betaald. -Ja, 15 miljoen peso's.
Laat het verleden rusten. Een kopje thee?
Nee, dank u.
Ik probeer al maanden president Halbrook te spreken.
Ik heb zelfs beloofd gratis het gazon van het Witte Huis aan te leggen.
Ik kan u eindelijk helpen. -Echt waar?
Wat dacht u van een exclusief interview van een uur in het Oval Office?
Meent u het serieus? -Ja.
Maar u moet wel iets doen.
Dat had ik wel verwacht.
De president weet dat u invloed heeft in Latijns-Amerika.
We werken al maanden aan deze deal. -Daarom wil ik hem spreken.
Deze regering moet een brug slaan…
…met de latino-gemeenschap en Mexico. Nu u de Alethea Award heeft gewonnen…
…staat u vooraan in de wereld van de serieuze journalistiek.
U denkt toch niet dat ik m'n toespraak verander?
Hebt u die al geschreven? -Nee.
Dan hoeft u niets te veranderen.
En misschien vindt u door dit exclusieve interview een nieuwe leidraad.
Denk er eens over na.
Vindt u het erg?
Toe maar.
Ik laat u uit.
Hoe gaat het met de familie?
Goed, dank u. Het gaat prima.
U moet me hier even rondleiden.
Ik kwam hier vroeger als kind. -Om te studeren?
Nee, we leerden hier over de Niños Héroes.
Weet u wat dat is? -Ja.
Nee, dat weet ik niet.
Aan het einde van de oorlog werd een groep cadetten omsingeld…
…door Amerikaanse soldaten, hier in dit kasteel.
Ze zijn hier afgeslacht…
…maar in de jaren erna ontstond er een mythe.
Wat voor mythe?
Opschieten. Kom op.
Het waren kinderen. -Ja.
Daarom noemen we ze de jonge helden.
Verheven landgenoten.
Voordat ie in de handen van de vijand valt…
…neem ik de vlag van het vaderland mee.
Moge de mythe boven Mexico uit rijzen…
…en als toevluchtsoord dienen.
Verdomme.
Hebt u uw toespraak al geschreven?
Alleen Mexicanen kunnen een nederlaag in een mythische overwinning veranderen.
Señor Silverio?
Heeft u hoofdpijn? -Een beetje.
De hoogte en vervuiling spelen me parten als ik weer in Mexico ben.
Dat heeft m'n vader ook als hij weer in de hoofdstad is.
Mexico is geen land maar een gemoedstoestand, vindt hij.
Goed gevonden. Hoe is het met hem?
Hij zit in Oaxaca, met emfyseem. -Doe hem de groeten van mij.
Moet ik bij een apotheek stoppen? -Nee. Bedankt, Antonio.
Ik hoorde dat u in het programma van Luis Valdivia komt.
Ik wilde niet, maar je kent Lucía. Ze dwong me op de uitnodiging in te gaan.
Heeft u niet gezien wat hij over uw documentaire heeft gezegd?
Nee, wat heeft hij gezegd?
Niets goeds, señor. Hij zei dat u erger was dan La Malinche.
Dat u de journalistiek niet respecteerde en wie weet wat nog meer.
Het is docufictie, Antonio.
Als je niet aanklooit, word je nooit serieus genomen.
Ik heb uw documentaire niet gezien.
Maar wel die man op de tv en hij maakte me kwaad.
Luis zit in vergadering, maar hij komt zo naar de visagie.
Gefeliciteerd, meester. Welkom terug.
Bedankt.
Hé, wanneer was je hier voor het laatst?
Ik denk ruim dertig jaar geleden. -Dertig? Zo oud ben ik.
Nogmaals welkom.
Welkom.
Doe maar open.
We zijn terug met Bocaguanga.
We hebben een geweldig en ongelooflijk verhaal.
Niemand die hem hielp. Hij was de laatste passagier in de metro.
Hij werd gevonden door 'n schoonmaakster, onze landgenote Refugio Domínguez.
Hallo, Refugio. We hebben haar gevonden. Vandaag praten we met haar.
Vertel ons wat er is gebeurd.
Ik ging de wagon schoonmaken, maar zag dat ie niet leeg was.
Ik dacht dat hij een dronkaard was, want dat heb je hier vaak.
Toen zag ik de vissen op de vloer. Ze waren allemaal dood.
Kom op. Ja. Ga verder. Opletten.
Niet doen. Je mag daar niet komen.
Wacht.
Silverio, ik… Sorry. Het spijt me.
Silverio, wacht.
Stop maar.
Jullie lopen niet synchroon.
Tania, ik zei naar rechts. -Wat weet jij ervan?
Het is altijd hetzelfde met jou. Neem allemaal je posities in.
Priscilla, op je plaats. Vijf, zes, zeven, acht.
Deze kant op.
We zijn er. Dan ga ik weer.
Bedankt. -Graag gedaan.
Ik geloof mijn ogen niet. -Hallo, Marta.
Silverio Gama.
Was jij niet in Afghanistan op een landmijn gestapt?
Ik ben er nog. Voorlopig. -Hoelang is het geleden?
Jaren. -Eeuwen.
Sorry, ik had het echt… -Druk.
Maar je had best even tijd kunnen maken om me te bezoeken.
Ga maar zitten.
Hou je dit aan? -Moet ik het uitdoen?
Luis probeert blij voor je te zijn. -Ik kreeg zes flessen prosecco van hem.
Dat is zijn manier om je te feliciteren zonder het te moeten zeggen.
Omdat je hem in de steek had gelaten. -Dat was niet zo.
Ik zou een jaar weggaan. Dat werden er twintig
Ik vluchtte voor de censuur, en moet je nu zien.
Ik heb hard gewerkt om naam te maken als journalist en daarna als filmmaker.
M'n moeder vond het de slechtste beslissing van m'n leven.
Luis had ook weg kunnen gaan. Hij werd niet gedwongen.
Hij had kritiek geuit op de Mexicaanse president en zijn apostelen.
Het hoofd van de zender heeft zich laten gelden.
Hij liet hem in de uitzending komen om hem de les te lezen.
Het is een wonder dat hij zijn programma nog heeft.
Er zijn hier geen helden. We slikken allemaal dezelfde shit.
Uit angst alles te verliezen.
Tania?
Wat?
Tania Kristel?
Wat zit je te kijken? -Sorry.
Ken ik jou?
Nee, maar ik ken jou. Ik keek altijd naar je op tv.
Waar denk je aan?
Don Silverio Gama.
Luis, vriend. -Waar heb je gezeten, cabrón?
Hallo. -Welkom terug.
Omhels me. Laat hem met rust. -Als ik klaar ben.
Hij wordt toch niet mooier.
Geef me vijf minuten.
Niet bewegen. -Wat doe je?
Episch. Mijn Twitter gaat ontploffen. -Genoeg.
Doe niet zo moeilijk.
Kijk hem nou. Hij is nog boos omdat ik hem in de steek heb gelaten.
Razend. Ik heb de best bekeken talkshow in Mexico, ouwe.
Jij interviewt alleen youtubers.
Dat is toch ook nieuws?
Klaar.
Omhels me eens.
Ik heb je gemist. Hier zijn we begonnen.
Hoelang blijf je? -Niet lang.
Heb je je speech voor de ceremonie al af? -Nee.
Ik dacht het al.
Je laatste documentaire was goed. Falsa Crónica de unas Cuantas Verdades.
Die was gestoord. -Vond je 'm leuk?
Dat deel waarin je met Hernán Cortés zit te roken was wel vreemd.
Hoe wist je wat Cortés of Juan Escutia dachten?
Kon je geen levende mensen meer interviewen?
Ben je al bezig met de volgende? -Ja, ik zamel al geld in.
Ik moet maandenlang op reis.
Hoe kun je zoveel tijd aan één ding besteden?
De wereld verandert elke week, elke dag, elke tweet.
Tien seconden. -Mijn vragen?
Die heeft u al. -Ik heb mijn vragen niet.
Wacht even. Ik heb ze. We zijn klaar. -Schiet op.
Relax.
Welkom bij Supongamos. Dit is een speciale aflevering.
Ik ben hier met m'n goede vriend en copresentator van het journaal.
Gerenommeerd documentairemaker en de eerste Mexicaan…
…die de Alethea Award voor ethische journalistiek krijgt…
…van de American Society of Journalists.
Je krijgt hem binnen een paar dagen in Los Angeles.
Dit interview wordt gesponsord door Café los Molinos.
Erg lekker.
Hoe is het om weer in Mexico te zijn?
Ben je niet nerveus? Er hangt veel af van deze prijs.
Silverio?
Ben je er nog?
Kunnen we zijn microfoon controleren? Ik denk dat er iets mis mee is.
Sorry, dit is het risico van live-tv.
Ik zal direct zijn, Silverio.
Onze collega's zeggen dat je deze prijs krijgt…
…ter compensatie van extreemrechtse aanvallen op ons land.
Ben je je hiervan bewust?
Stel dat ze je deze prijs geven…
…om een Mexicaanse gemeenschap tevreden te stellen.
In Los Angeles.
Wil je er niet over praten?
Laten we het over je privéleven hebben.
Zoals de grote Sainte-Beuve zei:
Je privéleven, wat je doet en besluit, en zelfs wat je eet, bepalen je werk.
Was je als kind verdrietig als ze je 'tintje' noemden?
Bracht het je moeder en grootmoeder in verlegenheid…
…dat je donkerder was dan normaal? Meer inheems dan wit?
Was die minachting echt? Het is toch je familie?
Señor…
Alejandra Bravo vertelde ons op Instagram… Herinner je je haar nog?
Op 16-jarige leeftijd ging je met haar op avontuur…
…maar je weigerde je onderbroek uit te trekken.
Omdat je bang was voor Gods toorn, voor de hel…
Wat dacht je dan? Dat je als maagd voor het altaar zou staan?
De grote Silverio Gama was een getinte autowasser…
…een sukkel, een tweederangs radio-omroeper.
En nu heeft hij een eredoctoraat.
Hij is 'Chevalier des Arts', maar heeft geen diploma.
Hij is een rijke snob…
…die de ellende en armoede van paria's wil portretteren…
…maar bevriend is met de eigenaar van de zender.
En zijn familie steunt een voetbalclub.
Kan de waakhond van de waarheid zelf tegen kritiek?
Je hebt tv-reclames gemaakt voor het kapitalisme. Ben je nu artiest?
Onze vriend heeft geen zin om te praten.
Een goed verstaander heeft maar een half woord nodig.
Geweldig, Silverio.
Voor gringo's heb je altijd teksten zat, maar hier sla je dicht.
Dat is jammer.
We gaan naar de reclame. Tot zo.
Silverio.
Hoor je me?
Ik ben wat laat.
Waar ben je?
Ik probeerde een interview te krijgen met Halbrook.
Ik voel dat je me hoort.
Ik hoor je, Lucía.
Daar ben je. Waar was je? -Ik weet het niet.
Hoe bedoel je? -Ik was op pad.
Waarom ging je niet naar Luis?
Wil je iets drinken?
De producenten van Supongamos blijven bellen.
Ik kon ze niets zeggen. -Ik bel later.
Luis bleef bellen. Hij is woedend.
Ze hebben een week aan dat interview gewerkt.
Jij had toegezegd. Ik wilde niet. -Dus nu is het mijn schuld.
Ik was bang dat ze me zouden vernederen en uitlachen.
Waarom zouden ze?
Omdat het nergens op slaat.
Wat?
Ik zoek goedkeuring bij mensen die mij verachten.
Ik doe maar wat, in de hoop te krijgen wat ik wil en als ik dat krijg…
…vind ik het vreselijk.
Dan schaam ik me dat ik het ooit heb gewild.
Waar heb je het over?
Mijn hele leven probeer ik mezelf te overtuigen…
…van de waarde van erkenning.
Maar als ik die krijg, voel ik niets.
Het voelt alsof ik het niet verdien.
Natuurlijk verdien je het. -Wat? Dat is hoogmoed.
Je gebrek aan nederigheid is hoogmoed. Je doet altijd hetzelfde.
Als je na jaren stilletjes werken erkenning krijgt…
…raak je verbitterd en speel je het slachtoffer.
Ik weet het. -Het is vermoeiend.
Ik wil veel veranderen, maar 't lukt niet. Ik heb het geprobeerd.
Je bedriegerssyndroom is zielig. Je had tenminste kunnen bellen.
Zo zien Luis en de rest het. Ze weten het. -Waanzin.
Je verandert in wat jij denkt dat anderen denken dat je bent.
Ze zijn alleen geïnteresseerd in de dwaasheden van ons leven.
Kom je daar nu pas achter?
Luis maakt je online belachelijk.
Nu lachen zijn drie miljoen volgers. Kijk wat hij heeft gepost.
Het leven is niets meer dan een reeks idiote beelden.
Gezien worden tegen elke prijs.
Steeds laten we zien dat we poepen…
…onze kont afvegen en belachelijk worden gemaakt.
Stop ermee.
Wat is er? -Je lippen bewegen niet.
Heb je er last van?
Ja, stop ermee. -Oké, ik stop ermee.
Vroeg of laat zal je Luis moeten bellen.
Ik weet het.
Hoe kun je wegblijven bij een live-programma?
Ik ga naar Uruapan.
Wanneer? -Dat heb ik gezegd. Morgen.
Het is de grootste kermis en Lucero kan niet alleen gaan.
Ik ben te lang weggeweest.
En dan?
Dan moet het vandaag maar.
Wat kunnen we anders?
Ik heb je gevonden.
Wil je met me trouwen?
Papa.
Lorenzo?
Hoe laat is het?
Laat. Vroeg. Ik weet het niet.
Je hoeft nog niet op te staan.
Ik had leuk gedroomd. -Waarover?
Je zat mama achterna door het appartement.
Jullie waren aan het lachen. Mama had haar borsten bloot.
Heb je ons gezien? -Nee, het was een droom.
Maar…
Daarna had ik een nachtmerrie.
Ik had een plastic buisje in m'n mond.
Daar kwam lucht uit…
…en ik zwol op als een ballon.
Ik kreeg geen lucht. Mijn keel zat dicht.
Ik heb het eruit getrokken, met m'n handen.
Zachtjes. Je maakt je zusje wakker.
Ze wordt niet wakker.
Ze slaapt, net zoals ik.
Er stonden mensen voor het raam naar me te kijken…
…maar ze zeiden niets.
Mijn broer Mateo was er ook.
Toen gingen ze weg en kwam jij op het bed zitten.
Je keek naar me met een trieste blik. Of een boze blik.
Zoals je nu naar me kijkt en dat is wat ik droom.
En jij droomt ook.
Maar we zijn wakker. -Nee, jij zit in mijn droom.
Je kan niet dromen dat je droomt. -Ik wel.
Ik kan dat wel.
Doet dit pijn?
Nee. -Echt niet? En nu?
Nee. -En nu?
Nee, omdat ik aan het dromen ben.
Dan doen we het zo.
Ik knip een lok van je haar en leg die op je nachtkastje.
Als je hem morgen vindt, betekent het dat we wakker waren.
Daar gaan we.
Welterusten.
Papa?
Paco is ziek.
Hoe weet je dat?
Hij heeft wormen.
Hij ziet er prima uit.
Papa? -Ja.
Waarom heet het Los Angeles? -Dat weet ik niet.
Zijn er engelen in Los Angeles?
Misschien. Ga weer slapen.
Papa?
Ik wil ze niet achterlaten.
Wie? -Paco, Guido en Ernesto.
Ik wil ze meenemen.
Dat bespreken we morgen. Nu moet je gaan slapen.
Waar was je?
De deur stond open. -Maakt niet uit.
Ze kunnen ons niet horen.
Wat doe je?
Hij is terug.
Alweer?
Duw hem terug.
Wat is er? -Hij wil niet.
Wacht.
Hij blijft terugkomen. Ik denk dat hij iets wil zeggen.
Het is een baby. Wat kan hij zeggen?
Hij wil ons de schuld geven. -Waarvan?
Van die afstand tussen ons.
Van mijn egoïsme.
Weet je nog dat ik gisteren kwaad werd?
Daarom zijn we hem kwijt. -We zijn hem niet kwijt.
Hij wilde er niet uit.
Lorenzo had Mateo in een droom gezien.
Hoe kan dat? Hij is een jaar later geboren.
Maakt niet uit. Ze weten het nog.
We hadden ze verteld dat Mateo er niet was…
…omdat hij in de hemel rondvloog met z'n vleugeltjes.
Weet je dat nog?
Mateo is nu alleen nog een idee. Hij is geen persoon meer.
Mensen komen en gaan.
Alleen ideeën blijven over.
Ik zie zijn gezicht niet voor me.
Hoe kan een kind veranderen in een vage herinnering?
Ik heb geen kans gehad.
Waarvoor?
Ik kan een goede vader zijn.
Arm jochie.
Als ik jouw gezicht zou zien, kroop ik ook terug in mijn moeder.
Hij schrok toen hij je zag.
Arme Lorenzo en Camila hadden geen keus. Die moeten elke dag naar me kijken.
We moeten Mateo loslaten.
Verwijder hem eerst uit deze kamer.
We zoeken een nieuwe plek voor hem.
Ergens waar hij kan rusten.
Word wakker, Silverio.
Ik maak ontbijt.
Wie is dat?
Hallo? Kom maar boven.
Het is Miguel. -Wie?
De kapper. Hij komt vaker.
Zo vroeg? -Ze komen om zeven uur.
Het is tien uur. Wil je je nu al opdoffen?
Ja, voor jou. Wees dankbaar.
Hallo. De deur mag best dicht als jullie bezig zijn met wat dan ook.
Goedemorgen. Goed geslapen? -Ik pas nauwelijks in dat bed.
Ik bak eieren. Wil je ook?
Nee, laat maar. -Silverio? Eieren?
Wie is dat? -Miguel.
Wie is dat? -De kapper.
Ga naar de woonkamer. Ik zie je daar.
Vandaag is 't feest van de journalistenvakbond.
Was dat niet morgen? -Vandaag.
Wees wel lief tegen Miguel.
Hé, wat vinden jullie hiervan?
Wat? -Mijn oude buurt. Colonia Narvarte.
Martín wil beelden en foto's laten zien van mijn afkomst.
Leuk, maar gebruik die muziek niet.
Saai. -Hoezo?
Dat boeit niemand. Iedereen komt ergens vandaan.
Niet iedereen kent mijn afkomst.
Maar je hebt gelijk. Als ik er niet om geef, wie dan wel?
Wil je een film zien? -Flim.
Wat denken jullie?
Ben ik dat?
Nee, niet doen. Het is gênant. Ik verbied het.
Die heb ik jaren niet gezien.
Dit is op weg naar Zihuatanejo. -Hou op.
De eerste twaalf jaar hebben we alles opgenomen.
Elk geluid op al onze reizen. Zelfs jouw scheten.
Wacht, luister.
Is dat Japan? Ongelooflijk.
Gebruik dat niet, pap. -Waarom niet? Dat is onze soundtrack.
Was je haar eens. Wanneer komt Camila?
Na de lunch. Ze belt me als ze geland is.
Je chilaquiles zijn klaar.
Je moet wat eten. Het wordt een lange dag.
Er zijn geen eieren.
Ik ben zo terug. Ik moet naar Miguel. -Geen eieren?
Wat is dat?
Mijn vreemdste en emotioneelste documentaire.
Op weg naar Amerika om asiel te zoeken…
…stoppen de mensen om te bidden bij de Cerro de las Piedras.
Toen verscheen de Heilige Maagd Maria.
Ze waren met zoveel, maar niemand haalde de grens.
We hebben nog gezocht…
…maar vonden alleen wat kleren en bezittingen.
Geen spoor van de lichamen.
Sommige mensen zeiden dat de Heilige Maagd ze had meegenomen.
Het was een antwoord op hun geloof en wanhoop.
En jij gelooft dat? -Nee.
Ik geloof niets voordat ik het zie.
Documentairemakers geloven niet. Ze moeten alleen kijken en opletten.
Sommigen vertelden geweldige verhalen voor de camera.
Ga je dat in de video laten? -Ik denk het wel.
Waarom?
Het hoort bij ons, als land van immigranten.
Ze brengen offers en laten alles achter omdat ze hier niets betekenen.
Ze zoeken wat beters.
Is badkamers schoonmaken in een motel beter?
Voor velen van hen wel.
Ze doen hetzelfde als wij deden.
Dat is anders. -Wij lieten ook alles achter.
Maar zij hebben geen keus. Ze hebben geen werk.
Worden vermoord en uitgebuit.
Wij kwamen niets tekort. Wij zijn eersteklas immigranten.
Ik snap het niet. -Wat?
Hoe vertegenwoordigt dit jou?
Waarom laat je ze voor jou spreken als je helemaal niets van ze weet?
Je filmt ze en interviewt ze…
…je verdient er geld aan, maar je kent ze niet.
Wie maakt jou de baas? -Hoezo?
Je bent pas 17 en denkt dat je alles weet.
Op jouw leeftijd werkte ik op een vissersboot.
Daar is de boot weer. Laat maar.
Dat krijg je als je iemand alles geeft en ze er niets van leren.
Je waardeert niets omdat je er nooit voor gewerkt hebt.
Dat komt door jou. -Hoezo?
Jij hebt mij op de wereld gezet.
Niemand die je wat vertelt, of waarschuwt.
Als je kind een tiener is, wordt het een fulltime baan.
Alles wordt een probleem.
Ik heb er niet om gevraagd.
Dat snap je toch?
Jij respecteert niets of niemand. Zelfs je ouders niet.
De mensen wier leven je deprimerend vindt…
…respecteren wie ze zijn, hun voorouders en gebruiken.
Die bestonden al lang voordat de VS…
…een land dat alleen geld respecteert, leerde lopen.
Je kent ze alleen niet. Dat is de waarheid.
Hoe weet jij nu wat ik leuk vind?
Ik vind andere dingen leuk dan jij.
Sommige dingen zijn lastig.
Zoals mijn gevoelens tonen, wat jij zo graag wil.
Ja, klopt. -Het is lastig, maar ik doe het.
Alleen niet wat jij wil horen, dus is het niet zo.
Spreek verdomme Spaans. -Waarom?
We zijn Mexicanen in Mexico, dus spreken we Spaans.
Konden jullie niet opnemen?
Hallo?
Het is altijd hetzelfde.
Als we in Mexico zijn, wil jij me overtuigen…
…hoe spiritueel en cultureel het is, maar dat is niet.
Mensen lijden en verhongeren.
Lorenzo, stop.
Als je van Mexico houdt, wat doen we dan in de VS?
Waarom liet je ons daar opgroeien?
Het was Reynolds.
De repetitie is dinsdag om vijf uur lokale tijd in LA.
Gefeliciteerd. Je hebt het gemaakt.
Het land dat alleen om geld geeft, geeft jou een prijs.
En jij gaat die aanvaarden. Ik ben benieuwd wat je gaat zeggen.
De Heilige Maagd liet ze niet verdwijnen. Ze zijn gewoon gestorven.
Jij bent niet anders, hoor. -Hoezo?
Jij vindt niets leuk aan Mexico, tot een gringo kritiek heeft.
Dan vind je Mexico het mooiste, meest gastronomische…
…antropologische en culturele experiment van de wereld.
Je moet Mexico verlaten om in te zien…
…wat je kwijt bent en wat zij gestolen hebben.
Lorenzo bedoelt dat het een arm land is.
Het is ongelijk verdeeld, da's wat anders. -Perfect. Jij wint weer.
Foutloos gerechtvaardigd, zoals gewoonlijk.
Kom je wel eens in de stad?
Laat het gaan.
Wil je echt nog een kans?
Waarvoor? -Om een goede vader te zijn?
Ja.
Die kans krijg je. Lorenzo en Camila zijn nog jong.
Je moet gewoon meer aanwezig zijn. -Ik ben aanwezig, Lucía.
Ja, achter je laptop, werkend aan je verdomde award-video.
Ik haal de kleren op.
De woestijn is dodelijk.
Je komt om door de hitte, de slangen of schorpioenen.
Waar gaan jullie heen? -Arizona.
We gaan via Nogales.
We dragen de god Centéotl om hem tot leven te wekken.
Wat is er met Centéotl gebeurd?
Die is dood. Er is geen mais meer. We verhongeren.
Je kunt ook levend in de hel komen.
Ga maar naar Chalchihuites.
In ons dorp heb je alleen dood, honger en geweld.
Zijn jullie met nog meer? -Onze kleinkinderen.
Daar, zij dragen Centéotl.
Mijn twee kinderen zijn vermoord. We gaan naar het noorden, naar mijn broer.
Bedankt. Goede reis.
Hebben jullie genoeg water?
Daar is ze. Ze is terecht.
Luister naar mijn zus. Ze is aan de telefoon.
Ze zegt dat de Heilige Maagd aan hen is verschenen bij de Cerro de las Piedras.
Toen ze de top van de heuvel bereikten, veranderde de nacht in dag.
En toen verscheen ze. Ze zegent hen.
Silverio.
Silverio, hoe voel je je?
Je ziet er moe uit.
Vredig.
Kalm.
Ben je niet bang?
Bang waarvoor?
Voor de dood.
Voor jullie is dat een christelijke zaak.
Een comfortabele hartaanval in bed.
Wij zijn er aan gewend. We worden in massagraven gegooid.
Hier in de gevangenis kan niemand me vermoorden.
Maar ik kan jullie laten vermoorden.
Ik was arm en onzichtbaar. Jullie hebben me decennia lang genegeerd.
Nu heb ik jullie bij de ballen.
We zijn lopende bommen.
De sloppenwijken tellen miljoenen van die bommen.
We staan centraal aan de paradox.
We zijn een nieuwe soort.
Een ander wezen. Niet zoals jullie.
Wat hadden we moeten doen?
Intellectuelen als jullie houden zich bezig…
…met de klassenstrijd en mensen in de marge.
Maar dan verschijnen wij.
Het proletariaat en de verstotenen zijn oud nieuws.
Er groeit iets nieuws in de modder, gebaseerd op het puurste analfabetisme…
…als een monster in de hoeken van de stad.
U kijkt naar wat na de armoede komt. Wat is er veranderd in de sloppenwijken?
Cash. Wij hebben miljoenen…
…en jullie zijn bankroet en hebben incompetente leiders.
Zeg dat wel.
Snapt u het?
Wij zijn snel en behendig.
Jullie zijn traag en bureaucratisch.
Wij vrezen de dood niet, jullie zijn doodsbang.
Wij zijn zwaar bewapend. Jullie schieten met een klein kaliber.
Wij vallen aan, jullie verdedigen.
Jullie zeggen 'mensenrechten'…
…wij zeggen 'geen genade.'
Jullie maakten tv-sterren van ons, wij maken clowns van jullie.
De sloppenwijkbewoners helpen ons, uit liefde of angst, maar ze haten jullie.
Jullie zijn regionaal, provinciaal, nationalistisch en corrupt.
Wij hebben 50 miljoen verslaafde gringo's.
Onze wapens komen uit de VS. We zijn wereldwijd actief.
Wij vergeten jullie niet. Jullie zijn onze klanten.
Jullie vergeten ons zodra de schok van ons geweld voorbij is.
ERELID VAN DE MEXICAANSE JOURNALISTENVAKBOND
Hoe voelt het om voor de camera te staan?
Wat gaat er door je hoofd?
Als ik zou zeggen wat ik denk, word ik levenslang opgesloten.
Voel je je meer gringo of Mexicaan?
Mijn nationaliteit is geen nationaliteit.
Weet je wat er in je land gebeurt?
Nee. Ik begrijp mijn eigen land niet. Ik hou er alleen van.
Wat doen we met het gevaarlijkste kartel ter wereld?
Het zakelijke kartel van de VS.
Wil je met mij op de foto?
Bedankt. -Ik vind je werk te gek.
Dat vind ik ook. -Bedankt. Goedenavond.
Wat een arrogante klootzak.
Is er geen mescal? -Ik zag een ober het daar serveren.
Papa.
Lieverd. Wat leuk om je te zien.
De vlucht had vertraging omdat het sneeuwt in Boston.
Hoe gaat het, broer?
Is dit feestje helemaal voor jou alleen? -Daar lijkt het op.
Vreselijk. Kom, mijn tantes en ooms zitten daar.
De hele familie wacht op je. -Waar zijn ze?
Waar zijn ze? -Achterin, mam.
Zwager.
Wie betaalt dit? Journalisten zijn toch arm?
Jij hebt ook altijd wat te zeuren.
Drink nou wat. Het is gratis. -In dat geval.
Tintje van me. -Lieve zus.
Je documentaire was heel goed. -Ja, maar ook zeurderig.
En een beetje lang.
Hij duurt maar 90 minuten, luilak.
De parel aan de kroon. -Ik zie er goed uit, toch?
Ik wil wel in je volgende film, desnoods als figurant.
Gefeliciteerd. -Bedankt.
Je hebt het eindelijk gemaakt, klootzak.
Ik heb jullie gemist. -Het is een mirakel.
Je was er niet toen m'n dochter trouwde en m'n vader overleed.
Maar nu ben je er wel.
Denk je dat hij nog naar onze onnozele bijeenkomsten komt?
Goed je te zien. Gefeliciteerd, cabrón.
Ze laten je niet met rust. Het zijn verkapte klachten.
En nu krijg je 'n prijs van de klootzakken die je altijd hebt bekritiseerd.
Ik weet het.
Je hebt iets op je neus. -Wat?
Er zit stront aan omdat je al die gringo-konten hebt gelikt.
Je bent zo dom dat we allemaal versteld stonden.
Donder op.
Nee, serieus. Ik bewonder je echt.
Bedankt. Ik jou ook.
Blijf met beide benen op de grond. -Kom jij maar 's van je kont af.
Die was raak. Hij noemt me een loser, cabrón.
Ga liever Mexicaanse konten likken.
Hou op of jullie komen in de krant.
Kijk, daar komt Pablo Galindo.
Pablito, verstop je. Ze mogen niets horen over je strandhuis in Baja.
Dat boeit me niet, maat.
Op Silverio.
Een toost.
Gezondheid. -Gezondheid.
Geef me een sigaret.
Ze maken me gek.
Wie is dat? -Waar?
Die kunstcriticus, ik ben zijn naam vergeten.
Zoals gewoonlijk.
Hé, Luis.
Fijn dat je er bent.
Fijn dat ik niet was uitgenodigd.
Lucía, hoe gaat het?
Heel goed, Luis. Fijn dat je er bent.
Ik wil mescal. Jullie ook? -Nee, bedankt.
Voor mij wel.
De illustere Don Silverio Gama.
Journalist, documentairemaker/kunstenaar. Hij kijkt vanaf zijn voetstuk op ons neer.
Hij trekt zich niets aan van de inspanningen van een tv-ploeg.
Het spijt me.
Jij ziet ons allemaal als ongeschoolde arbeiders.
Allemaal. Maar je hebt het mis.
Wie niet uit Mexico is gevlucht, is een martelaar.
Luis, ik zweer je… -Mij in de steek laten was niet genoeg?
Ik probeer je al dagen te bereiken.
Waarom kwam je niet? -Het spijt me.
Waarom?
Luis, ik waardeer je uitnodiging, maar…
Maar wat, cabrón?
Ik kon het gewoon niet.
Is mijn programma je te min? -Doe me dit niet aan. Alsjeblieft.
We zijn vrienden.
Precies, cabrón. En als een vriend je belt, dan neem je op.
Tegen vrienden ben je eerlijk. Vooral jij met je waarheid, en je kritische denken.
Laat me niet lachen.
Kom op, alsjeblieft.
Je maakt mijn werk constant belachelijk.
Waarom had je me uitgenodigd?
Hoezo waarom?
Waarom deed je dat als je mijn werk zo haat?
Ik ben journalist, niet je knecht.
Je bent mijn vriend en dat kom je hier verkondigen.
Maar als dat zo is, vertel me dan gewoon de waarheid.
Wil je de waarheid? -Ja.
Weet je wat ik van je documentaire vind? -Zeg maar. Ik kan het aan.
Ik vind 'm pretentieus en nodeloos droomachtig.
Je wilde je matige schrijfstijl verhullen.
Het is een mengelmoes van zinloze scènes.
Vaak is het lachwekkend, maar soms erg saai.
Het moet metaforisch zijn, maar mist poëtische inspiratie.
Het doet denken aan plagiaat. En dat is nauwelijks verhuld.
Wat is er zo grappig? Het is banaal.
Die soldaten met blonde pruiken bij het kasteel…
Laat me niet lachen.
Die man zit in de metro met axolotls, en dan zit hij ineens in z'n appartement.
Omdat dat zo in je hoofd opkwam.
Waarom daar en niet in het Aztekenstadion?
Waarom niet? -Omdat het leven zo niet is.
Het is chronologisch. Oorzaak en gevolg.
Het is docufictie, Luis. Humor is een serieuze zaak.
Onbedoelde humor, omdat je de regels overtreedt.
Je steekt je vinger op naar objectiviteit, geschiedenis en waarheid.
Je dacht alleen aan jezelf. Je zat zelf in de film, cabrón.
Je wilde alleen over jezelf praten. Wie denk je wel dat je bent?
Geef antwoord.
Geef me een peuk.
Als je over je leven wil vertellen, wees dan eerlijk. Schrijf een autobiografie.
Vergeet het. Niets is zo saai of banaal als mijn leven.
Wat wilde je verdomme zeggen?
Je praat over je privéleven of de kosmos, je eigen tragedies of politiek.
Wat was dit? Je memoires of een klucht?
Ik ben al die dingen en geen ervan, Luis.
Je klinkt als een kunstenaar.
Het is een kroniek van onzekerheden. Dat vind ik prima.
Ben je gek? Een kroniek van onzekerheden. Verdomme.
Luis, ik wil het niet over mijn leven hebben.
Herinneringen zijn geen waarheid, maar een overtuiging.
Ik ben het beu om te zeggen wat ik denk en niet wat ik voel.
Je bent journalist. Je zegt wat je denkt en denkt wat je zegt.
Vroeger had je goede ideeën.
Wat heb je aan goede ideeën als het leven je door de vingers glipt?
Je wordt ouder, vriend. Je hebt een midlifecrisis.
Dat zou kunnen.
Op deze leeftijd gaat het leven zo snel dat het lijkt op een stuiptrekking.
Een waas aan in elkaar grijpende beelden…
…herinneringen en flarden.
Wat is deze mooie stad toch lelijk, hè?
Verdomme, man.
Sorry dat we storen. -Geen probleem.
Luis Valdivia, mogen we een foto?
Natuurlijk. -Bedankt.
In het midden, graag. -Ja.
Perfect.
Eén, twee…
Heel goed. -Bedankt. Wij zijn grote fans.
Bedankt. Fijne avond.
Vergeet niet, Silverio…
…wie je was voor je mij ontmoette.
Wat lach je nou, eikel?
Om jouw zekerheden, cabrón.
Stellig, zoals je journalistiek. Met oogkleppen op, zoals je inzicht.
Middelmatig, zoals je artistieke aanleg.
Ik lach om je kortzichtige nationalisme en je provincialisme.
Je buigt voor een industrie die publieke vernedering…
…en online lynchen bevordert.
De clicks die zeggen wat je moet geloven. De nieuwe goudmijn voor bedrijven.
Luis, ik ben wie ik ben omdat ik aan jou en de tv kon ontsnappen.
Kijk naar jezelf.
Vulgair.
Afgunstig. En daar ben je trots op.
Je bent een oplichter.
Je zoekt likes op je sociale media. Je omringt je met idioten.
Je gaat om met de president, en pusht modieuze ideologieën en idioterie.
Je bent het schoolvoorbeeld van de huidige journalist.
Een entertainer en opiniemaker.
Door mensen zoals jij zitten we zonder de waarheid.
Ga weg. Ga dansen. Ik wil je niet meer horen.
Stoere mannen dansen niet.
Je mag m'n vaders woorden niet gebruiken. Ga weg. Ik wil je niet meer horen.
Ik wil je niet meer horen.
Eindelijk. -Hoe ging het met Luis?
Vertel.
Geweldig.
Serieus?
Kom, we gaan dansen.
We nemen een mescal. -We gaan dansen.
Nee, wacht. -Kom dansen.
Ik heb geen zin.
Er zijn hier mannen zat die met me willen dansen.
Het lijkt erop dat de jungle roept.
Papa.
Herken je dit nummer?
Welk nummer? -Dit nummer.
Sorry, de festiviteiten gaan zo verder.
Voor we de eregast op het podium roepen, worden we toegesproken…
…door onze geachte minister van Binnenlandse Zaken…
…Siniestro Quiñones.
Geef hem een applaus.
Dank u. Dank u wel.
Dit feest eindigt met de uitreiking van een grote prijs.
We zijn trots dat hij voor het eerst…
…naar een Mexicaanse…
…of Latijns-Amerikaanse journalist gaat.
Waar is de eregast?
Kom even wat zeggen.
Papa, waar ga je heen? -Waar is hij?
Hij komt er zo aan.
Hij is blijkbaar vermist.
Roep allemaal zijn naam.
Ik ben klaar met m'n toespraak. Het is tijd voor Silverio.
HERENTOILET
Wat zie ik nu?
Onmogelijk.
Mijn kleine jongen is grijs geworden.
Ik ben bijna zo oud als jij, pa. -Je bent een oude man.
Ouderdom komt zonder waarschuwing.
En dan wordt het een fulltime baan.
Wandelen, eten, naar de wc gaan, alles gaat moeizaam.
Dat wist ik niet.
Niemand die je waarschuwt.
Ik ben blij dat je hier bent.
Ik mag mijn jongen z'n feestje niet missen.
Je moeder kon er helaas niet bij zijn.
Ik vind het ondraaglijk dat ik nooit meer bij haar zal zijn.
Maar soms ga ik naar haar kamer en trek ik aan haar benen.
Jongen…
Sorry, dat ik nooit heb gezegd…
…dat ik trots op je was.
Dat heb je wel gedaan.
Op jouw manier. Zonder het te zeggen.
Ik besefte het uiteindelijk.
Je was een goede vader.
Ik was alles kwijt.
Daarom kon ik niet meer zijn.
Een vader en soms een echtgenoot.
Maar ik schaamde me altijd voor wat ik niet heb kunnen zijn.
Jij bent een man van de wereld. Je bent succesvol.
Terwijl je zo'n sukkel was.
Dit hadden je moeder en ik nooit verwacht.
Ik weet het.
Ik ook niet.
Ik schaam me soms ook over wat ik ben of wat ik had kunnen zijn.
Gaat het?
Het had gescheeld als ik geweten had hoe jij je voelde.
Om het te horen.
Weten dat je me zag.
Ik deed mijn best.
We doen altijd ons best…
…maar het is nooit genoeg.
Succes is mijn grootste mislukking.
Ik zou Camila en Lorenzo dolgraag willen geven wat jij ons gaf.
Kom op. Hou je taai.
Dit is een feestje.
Depressie is een burgerlijke ziekte die ontstaat door te veel vrije tijd.
We hebben geen tijd voor verdriet.
Ik zie je elke dag.
Je bent dichtbij, omdat ik je losliet.
Ik mis je grote handen en je frisse geur.
Ik mis onze gesprekken. Je haalde het beste uit me naar boven.
Ik ben altijd hier, als je me nodig hebt.
Ik kan Mateo niet loslaten.
Uiteindelijk leer je het wel.
Het leven is een korte reeks van zinloze gebeurtenissen.
Geef je er aan over.
Bal je vuisten.
Hoofd omhoog.
We verdrinken onze schaamte met drank en proosten op je succes.
Proost. -Proost.
Weet je nog wat ik altijd zei?
Aan succes… -Aan succes moet je nippen.
Laat het door je mond gaan en spuug het uit.
Anders vergiftigt het je.
Wie is daar?
Hallo, mama.
Wat een verrassing.
Ik wist niet dat je kwam.
Ik heb je gisteren nog gebeld. Ik heb gezegd dat ik kwam.
Heb je je broer en zus gesproken?
Ze waren op het feest.
Het feest?
Dat de Mexicaanse journalisten ter ere van mij gaven.
Ik wou je uitnodigen, maar ik dacht…
Ik dacht dat je de kinderen mee zou nemen.
Hoe is het met Camila en Mateo?
Lorenzo. Camila en Lorenzo.
Wat zei ik?
Mateo.
Dat is onmogelijk. Mateo is doodgeboren.
Hij is niet doodgeboren.
Hij heeft één dag geleefd, dertig uur.
Dat is geen leven.
Dit is ook geen leven.
Ik zou dood moeten zijn.
Mama, dat zeg je nu al tien jaar. Iedereen is dood, behalve jij.
Wat heb je gisteren gedaan? -We waren naar de film.
Met tante Elvira en haar vriendinnen?
Ja.
En?
Een hoop oude mensen.
Echt saai. -Wat had je dan verwacht?
Mensen zoals ik.
Van mijn leeftijd.
Er is iets vreemds gebeurd.
Wat?
Ik ging in de bioscoop naar de wc.
Je gelooft het niet.
Mijn bed stond daar.
Iemand had mijn hele slaapkamer daar neergezet.
Dat moet je gedroomd hebben. -Nee, jongen.
Mijn huis was naar de bioscoop gebracht.
Daar is het… Buiten.
Ik wilde alleen maar het einde van de film zien.
We zijn thuis, mama.
Kom, we kijken op de patio.
Zie je de struiken bloeien?
Dit is jouw patio. Dit is jouw huis.
Hoe gaat het met Susana?
O, jongen.
Die werkster steelt van me. -Ze is je verpleegster.
Ze zijn allemaal hetzelfde.
Susana is hiervoor opgeleid. Waarom kijk je op haar neer?
Een paar dagen geleden bracht je vader me wat armbanden…
…die van je oma zijn geweest. Ik kan ze niet meer vinden.
Papa is al acht jaar dood. -Je vader? Niet waar.
Hij is dood, mama.
Wat zeg je me nu?
Je vader was met kerst nog bij je broer thuis.
Hij wilde me niet spreken.
Hij was vast boos of hij is weer bij een andere vrouw.
Hij komt af en toe langs.
Als ik op m'n buik slaap, pakt hij mijn benen.
Dan zingt hij een slaapliedje.
Welk liedje?
Ik weet het niet meer.
Dat van…
We luisterden ernaar toen we voor het eerst de liefde bedreven.
Hij floot het ook voor jou toen je nog in mijn buik zat.
En toen je klein was…
…als je schreeuwde of driftbuien had…
…dan floot hij dat liedje voor je om je te kalmeren.
Echt? Dat weet ik niet meer.
Ik herinner me niets van mijn jeugd.
Wie zong het? -Het was van…
…Agustín Lara of Pérez Prado.
Dat zegt me niets.
Praat met je mond, jongen. Je maakt me gek.
Sorry.
Probeer je dat liedje te herinneren, mama.
Wie zong het?
Die egoïst heeft het meegenomen.
Pardon.
Wat mag het zijn? We hebben pens, campechano…
Twee maal rundertong, alstublieft.
Komt eraan.
Alles erop en eraan? -Ja.
Alles goed? -Ja.
Heeft u hulp nodig? -Nee.
Laat me… -Raak me niet aan.
Wat heeft ze?
Ik weet het niet. -Is ze dood?
Ik ben niet dood. Ik word vermist.
Maar u bent hier. -Laat maar. Ze doen dit constant.
Ze raken maar vermist, keren niet terug en sterven niet.
Wat scheelt eraan? Vertel eens.
Dat kan ik niet.
Ze blijven door niet te blijven. Ze klagen alleen, makker.
Vertel me nou wat er is.
Dat kun je beter niet weten.
Martín.
Politie.
de goden zijn opgegeten door ideeën
de goden werden ideeën
grote blazen vol met gal
de blazen zijn gebarsten
de idolen zijn geëxplodeerd
rottende goden
zwermen van vliegen
het heiligdom was een mesthoop
de mesthoop een kinderkamer
gewapende ideeën, geïdealiseerde ideologieën
aangescherpte syllogismen
kannibalistische goden
ideeën zo idioot als goden
hondsdolle honden verliefd op hun eigen braaksel
we hebben woede opgegraven
het amfitheater van de genitale zon is een mesthoop.
een dood land waar niemand van ons sterft
Wie denkt u wel dat u bent? U steelt de ideeën van Octavio Paz.
Zijn woorden bestaan omdat ik besta, Don Silverio.
Heel grappig, Hernán Cortés. U bent een schurk.
Een jakhals die met een kapmes door de jungle struint.
U heeft geen boek in uw lijf. -U kent mij niet. Niemand kent mij.
Als u zich schaamde over de ramp die uw verovering teweegbracht…
…zou u misschien nederiger zijn.
Heeft u een vuurtje?
Ik weet wat u denkt.
Ik krijg al vijfhonderd jaar de schuld, zonder enig begrip.
Beseft u niet waar u zit? -En u? Kijk eens rond.
Een mooie stad met 300.000 indianen. -Geen indianen.
Amerikanen dan. -Ook niet.
Hoe konden 400 Spanjaarden met 16 ruiters en wat buskruit een rijk omverwerpen?
Die indianen… -Dat zijn het niet.
Kannibalen, wat dan ook. Ze aten elkaar op.
Ze mochten elkaar niet.
En iedereen had de pest aan de tlatoani.
In die hoek daar ontmoette ik Moctezuma.
Leuke kerel. -Nee.
In die hoek daar ontdekten we Europa.
We wilden jullie helpen. We gaven jullie onze God en onze taal.
En de pokken en mazelen en de angst voor de hel.
En gonorroe.
En jullie leger, de oligarchie, jullie kerk…
…en de lelijkste onderkoningen die je je kan voorstellen.
Kijk naar onze god Centéotl.
Jullie begroeven onze goden en brachten ons een nieuwe.
Bebloed en gekruisigd.
Doe niet zo idioot, Cortés. U was gewoon een handige buitenlander.
Je wint makkelijk een oorlog als onze mensen elkaar aanvallen.
Ik wilde geen oorlog.
Ik werd verliefd op dit land en de mensen.
Mooie woorden voor een moordenaar. -Moordenaar?
Ik heb de basis gelegd voor een nieuwe wereld.
Mijn kinderen waren de eerste Mexicanen. Ik ben dus uw vader.
Ik leefde en stierf als een Mexicaan.
U wordt in Mexico evenveel gehaat als in Spanje.
Er zijn geen standbeelden van u.
Soms denken we van overal te komen, maar in feite komen we van nergens.
Alle grote mannen valt haat ten deel.
En stop met die driftbuien.
Waarom bent u zo boos? U bent toch geen indiaan of bastaard?
U bent meer creools en mesties dan mijn eigen kinderen.
Jullie willen geen indianen zijn. Of Spanjaarden.
Jullie dwingen jezelf om als bastaarden…
…in het ongewisse te leven.
In godsnaam.
Doe dat licht uit. Ik zie niets.
Wat is er?
Hij heeft me verbrand met die sigaret. -Niet bewegen. Niet bewegen.
Niet bewegen. We doen nog een take.
Cut. Martín. Martín, ze moeten blijven liggen.
Wat is er, cabrón?
Vijf minuten. -Wacht.
Doden en vermisten op je plaats. -We doen nog een take. Blijf liggen.
Godverdomme.
Nee, alles goed. Ik sta op een set met een arrogante regisseur.
Het is zo'n idiote film over Hernán Cortés.
Sube, Pelayo, sube.
Wat een mooi huis, man. Hoeveel huur vraagt Pablo Galindo?
Ik mag het een paar dagen lenen.
Rijke mensen doen niets gratis.
Daarom zijn ze rijk.
Dit is prachtig.
Je moet sowieso betalen.
Hortensia en ik gaan onze spullen halen in de club.
Ik ga al. Laat Lorenzo je helpen. -Lorenzo doet een dutje.
Nee. Dat moet hij later maar doen.
Het leven is leuker met rijke vrienden.
Ik ga naar het strand voordat je gaat zeuren.
Niet het bestek stelen, cabrones.
Alleen het zilver. -Of wat lekkere wijn.
Goedemorgen, señor. Loop maar door.
Papa, kom hier.
Wat is er? -Hortensia mag er niet in.
Waarom? Is er een probleem?
Geen bedienden. -Ze is familie.
Het zijn de regels. -Kan je geen uitzondering maken?
We zijn gasten van Pablo Galindo. We verblijven hier.
Alle eigenaars zijn akkoord gegaan met die regel.
Er mogen geen bedienden komen.
Zelfs niet op het strand?
Het spijt me.
Wie is je baas? -Die heeft vrij.
Ga maar naar huis. -We gaan niet zonder haar.
Het zijn de regels. -Je moet iets doen. Bel iemand…
Het zijn de regels.
Ik bel Pablo wel. -Laat maar, señor.
De rijken maken deze regels.
We gaan. Je kan oprotten met je strand.
Het is officieel. -Wat?
Amazon heeft Baja California gekocht.
Dit strand is van de Amerikanen. -Geweldig.
Laat ze heel Mexico kopen, dan zijn we beter af.
Ik wist niet dat mijn familie zo onpatriottisch was.
Stel je voor…
Wat? -Je lijkt wel uitgehongerd.
Het fruit smaakt hier naar fruit.
Hoe gaat het? -Goed.
Mama wil naar het strand. Ze wil er voor het donker zijn.
We gaan zo weg.
Hoe gaat het nou echt?
Hoe gaat wat? -Hoe gaat het in Boston?
Ben je nog samen met Mark? -Ja.
Je klinkt niet overtuigd. -Dat is het niet.
Met Mark is alles in orde. Niet alles. Dat is het nooit…
Ik dacht pas aan hem toen je zijn naam zei.
Wat betekent dat?
Ik weet het niet.
Vreemd om hier te zijn.
Waar? Op het strand?
In Mexico.
Ik snap het niet. -Je snapt het best.
Waarom? Je neven en nichten zijn hier en je tantes en ooms…
Precies. -Hoe bedoel je?
Het is alles wat er nooit was. Door hen weet ik het weer.
Alles wat er nooit was.
Ja. Inclusief Mateo.
Niet alleen Mateo is in het bardo. Soms lijkt 't of we allemaal bij hem zijn.
Camila, je familie is altijd hier. Hier is je thuis, je grootouders…
Laat maar, ik ben alleen verdrietig.
Een beetje verdriet kan goed zijn voor je.
Jij wil altijd alles goedmaken of uitleggen.
Sommige dingen zijn gewoon wat ze zijn.
Mijn huurcontract loopt volgende maand af.
Misschien kom ik terug naar Mexico. -Waarom?
Om hier te wonen.
En je baan in Boston?
Die is leuk, maar ik kan daar niet groeien.
Ik ben het zat om aan mijn bureau salades te eten van een plastic dienblad.
Wat ga je doen in Mexico?
Ik weet het niet.
Leuk idee, maar je zult veel voorzichtiger moeten zijn.
Mijn vrienden wonen hier. Die is nog nooit iets overkomen.
Omdat ze achter een omheining wonen, met beveiligers en chauffeurs.
Wil jij dat ook? Ik niet.
Het is beter dan onze valse realiteit.
Waar je 's nachts kan wandelen of met het openbaar vervoer kan reizen.
Jij gaat nooit met het ov.
Wel waar. -Hou op.
Waar stopt de metro naar Santa Monica? -Tussen Ocean en Venice.
Fout.
Hoeveel kost een kaartje?
Weet ik niet. -Natuurlijk niet.
We zijn volwassen, papa.
Vrij om te kiezen waar we willen wonen.
Oké?
Camila, je weet dat ik er voor je ben.
Maar ik wil altijd het beste voor je.
Kom, het wordt al laat.
Wat het beste voor jou is, is soms niet het beste voor ons.
Kom, anders wordt mama boos.
Hoe gaat 't?
Het gaat.
Laat 't me weten als je Jon en Stephen wil uitnodigen.
Papa…
Ken je Paco nog? -Wie?
Paco, Guido en Ernesto.
M'n axolotls. Toen we in Mexico woonden. -Jazeker.
Ik heb ze bij de verhuizing meegenomen naar LA…
…omdat ik mijn vrienden achterliet.
Dus heb ik ze in een koffer verstopt, in een plastic zak met water.
Ik heb niets gezegd.
Toen we aankwamen, maakte ik meteen de koffer open.
Alles was nat en de plastic zak was open.
Mijn vrienden zaten verstopt tussen de kleren.
Ze bewogen niet meer, dus ik gooide ze in de wc…
…om te zien of ze gingen zwemmen. Maar ze zonken.
Ik wist dat ze dood waren, dus verstopte ik ze onder mijn bed.
Toen het begon te stinken, stopte ik ze in de vriezer.
En toen mama vis ging klaarmaken voor het avondeten…
…durfde ik mijn eten niet aan te raken. Ik werd gek.
Ik dacht dat we mijn vrienden gingen opeten.
Wat is er?
Dat wist ik niet. Waarom heb je niets gezegd?
Jij was er niet.
Je moest in Marokko zijn.
Of je was wel thuis. Ik weet het niet.
Maakt niet uit.
Als u een bom aantreft, breng die dan naar het informatieloket.
Dank u voor uw attentheid.
Niet linksaf slaan.
Hallo, meneer.
De bril mag af, meneer.
Wat is het doel van uw reis? -We wonen hier.
Nee, u woont hier niet. Vingerafdrukken.
Ja, we wonen hier wel. Ik ben journalist. Ik ben hier thuis.
Dit is niet uw thuis.
U heeft een O-1-visum. Kijk in de camera.
Dat heb ik omdat ik hier werk en belastingen betaal.
Daarom is dit wel mijn thuis. -Vingerafdrukken.
Nee, u mag dit niet uw thuis noemen.
Als u me aankeek, zou u me misschien herkennen.
We spreken Engels. -Hou op.
Wat is uw naam?
Pardon? -Uw naam?
Stop nou. -Haal uw arm weg.
Ik wil uw supervisor spreken.
Dat is niet nodig.
'Dat is niet nodig.'
U mag gaan.
Volgende.
Klootzak. Kom, weg hier.
WELKOM IN DE VS
Pardon. Bent u een supervisor? -Ja.
Die agent was erg onbeleefd.
Ik woon hier al 15 jaar en hij zegt dat dit niet mijn thuis is.
Ik ben van slag.
Wat is uw status? -Ik heb een O-1-visum.
Dan is dit uw thuis.
Als hij het gezicht van deze natie is, dan moet u iets doen.
Het was erg vernederend.
Het spijt me. Ik handel dit af.
Hij moet sorry zeggen.
Je had hem vernederd. -Ik was niet respectloos.
Hij was agressief. -Ik wil dat hij sorry zegt.
Meneer, ik regel dit. -Zeg sorry.
Wat is er? Pap, stop.
Hij moet zeggen dat dit ons thuis is.
Dit is niet uw thuis. -Wat zegt u?
Het zijn de regels. -Welke regels?
Hij heeft een O-1-visum en zijn gezin een O-3. Dit is hun thuis.
Hoor je dat? -Zeg gewoon sorry.
Ze zijn geen Amerikanen.
Wat ben jij? Mexicaans, Chinees, Zweeds? Ik ben hier opgegroeid.
Dit is ons thuis. -Kalmeer uw zoon.
Nee, hij moet zwijgen en respect tonen. Altijd dezelfde onzin in dit land.
Oké, als je dit je thuis wil noemen, het zij zo.
Kijk ons aan. -Spreek zo niet tegen hem.
U ziet er Mexicaanser uit dan ik. -Ik versta u niet.
Mogen ze niet weten dat u een Mexicaan bent?
Ik ben een Amerikaan. -Het is hetzelfde continent.
Ze stalen onze naam.
Hij verstaat alles. -Hij zegt geen sorry. Zeg dan sorry.
Zeg sorry. -Zeg sorry.
Zeg sorry. -Laat me los.
Toe dan. Zeg het.
Zeg sorry.
Wat een leuk huis. -Dank u.
Geen dank. Nog een fijne dag.
Lorenzo, haal je koffer weg. -Oké, ik doe het.
Ik ga wandelen. Ik heb nog steeds hoofdpijn.
Ga even liggen. Je ziet eruit als een oude walrus.
Zo kun je niet naar de prijsuitreiking.
Ze willen je laten geloven dat Jezus Christus een witte man was.
Dat is niet waar. Jezus was niet wit. Jezus was bruin.
Hij was een Palestijn.
Sorry, meneer?
Welkom in de Expo-lijn.
Onze eindbestemming is…
…Downtown Santa Monica.
De volgende halte is Expo Park/USC.
Nee, laat ze liggen.
Laat me met rust, oma.
Opgepast. De deuren gaan dicht.
De volgende halte is 7th Street in Downtown LA.
Deze metro rijdt niet verder.
Controleer…
…alstublieft…
Shit.
Meneer…
Alles oké?
Meneer?
Alles in orde, señor?
Heeft u hulp nodig?
Kan ik u helpen?
Ik begrijp u niet.
Ik begrijp u niet, meneer.
Meneer?
Ik begrijp u niet.
Juan.
Met 911?
Goedenavond.
Ik ben trots dat ik hier mijn vader en familie vertegenwoordig.
Ik heb een verdrietige tijd achter de rug.
Maar vandaag ben ik trots en blij.
Ik zal mijn vaders toespraak voorlezen. Hij had hem bij zich.
'Beste collega's van de American Society of Journalists…'
Dat is alles.
Hij staat niet graag in de schijnwerpers.
Sommigen zeggen dat hij een beroerte kreeg om hier niet te hoeven zijn.
Hij lacht vast in zijn coma met ons mee.
Silverio Gama houdt van Californië.
Hij wilde hier de laatste 20 jaar van zijn leven wonen.
En ons hier grootbrengen.
Hij zal trots zijn dat het land waarin hij zich thuis voelt…
…hem zo'n prestigieuze prijs geeft.
Maar hij miste Mexico elke dag.
We gaan kijken naar de video, die zijn collega en vriend, Martín Solís…
…voor ons heeft bewerkt.
Ik wil jullie vragen…
…om een hartelijk applaus…
…voor mijn vader, de winnaar van dit jaar: Silverio Gama.
Kom op, harder.
Harder.
Is dit normaal?
Wat? -Dat geluid. is dat normaal?
Ja, dat is normaal.
De lakens zijn doorweekt.
Hij is nat.
Was de zak vol? Ze waren hem vergeten.
Ik roep de verpleegster.
Ziet u enige verbetering, dokter?
Nee. We kunnen alleen maar wachten.
Er is een grote bloeding in één kwab.
Dit kan lang duren. -Hoelang?
Ik weet het niet.
Denk je dat hij hier bij ons is?
Kan hij ons horen?
Hij is hier zeker.
Maar tegelijkertijd ook niet.
Een coma is een mysterie, Camila.
Wat doet hij met zijn ogen?
Het zijn reflexen.
Het voelt alsof hij knijpt als ik zijn hand pak.
Gisteren hadden we muziek opgezet, en opnames uit onze jeugd.
Toen huilde hij.
Silverio, kun je me horen?
Waar ben je?
Ik voel dat je me kunt horen.
Weet je waar de afstandsbediening is?
Niemand die hem hielp.
Hij was de laatste passagier in de metro.
Hij is gevonden door een schoonmaakster, onze landgenote Refugio Domínguez.
Hallo, Refugio. -Hallo.
We hebben haar gevonden. Vandaag praten we met haar.
Vertel ons wat er is gebeurd.
Ik ging de wagon schoonmaken, maar zag dat ie niet leeg was.
Ik dacht dat hij een dronkaard was, want dat heb je hier vaak.
Toen zag ik de vissen op de vloer.
Hoe voel je je?
Je ziet er moe uit.
Vredig.
Kalm.
Wat deed hij in de metro naar Santa Monica?
Hij wilde zich meer Mexicaan voelen.
Maar door al die Mexicanen ontplofte zijn hoofd.
Je bent echt een klootzak.
Er gebeurde iets raars in onze slaapkamer in Los Angeles.
Ik sliep op m'n buik…
…toen er aan mijn benen werd getrokken.
Ik werd omhoog getrokken. Ik kon er niets aan doen.
De droom leek heel echt.
Het gebeurde toen hij z'n beroerte kreeg.
Bedankt dat je hem naar Mexico hebt gebracht.
Hé, papa.
Hé, papa. Hoe heet dat liedje?
Ik weet de titel niet meer, maar ik vind 't mooi.
Je doet altijd hetzelfde.
Je neemt iets weg, maar weet niet meer wat.
Mama, je danste altijd met papa op dat liedje.
Je vader was oersaai.
Hij hield niet van dansen en ik ben er dol op.
Stoere mannen dansen niet.
Ik zat thuis lekker tv te kijken, en kijk waar je me heen hebt gebracht.
Ik wilde alleen maar het einde van de film zien.
Oké, ma. Maar kan iemand me vertellen hoe dat liedje heet?
Waar heb je het over?
Broer, weet je nog hoe dat liedje heet dat papa vroeger voor ons floot?
Waar breng je ons naartoe?
Hij floot nooit een ranchera voor mij.
Ga niet weg, tintje.
Kom terug.
Je gaat weg zonder mij in een van je films te stoppen.
Zelfs niet als een figurant.
Doorlopen.
Waar kom je vandaan? -Het noorden.
Uit de hel, maar ze weten niet dat ze in de hel leven.
Waar brengen jullie hem naartoe? -Naar het zuiden om hem te reanimeren.
Hij wordt weer als nieuw.
De wereld kijkt naar het zuiden.
Hoe weten jullie dat het die kant op is?
Papa.
Lorenzo.
Jullie moeten de andere kant op.
Nee, papa.
Wij gaan met jou mee.
Keer om. Er is hier niets voor jullie.
En jij?
Ik zie jullie als ik terug ben.
Wanneer is dat?
Wanneer?
Ondertiteld door: Albert Jean H Thys